اهانت به پیامبر رحمت وبخشش درد آور است
اینروزها عمل شنیع و زننده یک دیوانه معلوم الحال ، که در روزگار ما از این آدمها ، کم هم نیستند ، مرتکب عمل زشت و قبیحی شده است ، و همانطوریکه میدانیم عموماً نسل این هزاره دیگر توهین به مقدسات دیگران را از هر دست وقبیل که باشد پذیرا نیست و این مسئله بخودی خود محکوم است ، اما بحث اینجاست آیا روح نازنین و مقدس حضرت ختمی مرتبت از اهانت دیوانه ای بیگانه بیشتر میرنجد یا از اعمال و یا رفتارهای خودیهای بدتر از بیگانه ؟! آیا از کسانی که بقول معروف دستار بسر میبندند و کتاب خدا را چنان میخوانند که سود ایشان است بیشتر میرنجد یا یک دیوانه روانی ؟ . . ، آن مسلمانانی که با رفتار خشن خود و قتل و کشتار و سرکوب سعی میکنند چهره مقدس پیامبر مهربان اسلام که حتی شقی ترین دشمنان خود را مورد گذشت و لطف و نوازش خود قرار میداد ، آیا اینگونه مسلمانان بدتر از آن دیوانه مفلوک نیستند ؟! حقیقتاً کدامیک از اینها با اعمالشان بیشتر وجود نازنین و دل آن پیامبر مهر و دوستی را بدرد می آورد ؟! در اینجا بیاد حکایت شبلی و منصور حلاج افتادم که میگویند ؛ زمانی که او را دار زدند مردم بر جنازه او سنگ بسيار ميزدند .شبلی نيز به خاطر دور نماندن از قافله مردم تکه گِلی کوچک به منصور زد. از جنازه منصور آهی برخاست بلند . گفتند : اين چه سر است؟ از اين همه سنگ هيچ نگفتی . از گِلی اندک آه کردنت چيست ؟ گفت : آنها که نمی دانند معذورند . از شبلی عجبم آمد که ميداند من کيستم . نمی بايد می انداخت و انداخت .
خداوندا ؛
ایمان ما را از سنگ اندازان جاهل و از دنیا پرستان عالِم در امان بدار